Wie veel slakken in de tuin heeft, hoeft niet alleen te zoeken naar manieren om ze te bestrijden. Je kunt ook bij je plantenkeuze rekening houden met wat slakken graag, en vooral niét graag, eten.
Een volledig slakkenbestendige plant bestaat niet. Zeker jonge scheuten kunnen nog worden aangevreten. Maar slakken hebben wel duidelijke voorkeuren. Met planten die minder aantrekkelijk voor ze zijn, kun je op plekken met veel slakkendruk dus al wat frustratie wegnemen.
Op het menu: zacht en sappig
Slakken eten met een rasptong waarmee ze kleine stukjes plantenweefsel afschrapen. Zacht, sappig blad is daardoor veel gemakkelijker te eten dan stevig, wasachtig, houtig of behaard blad. Dat verklaart waarom jonge zaailingen zo kwetsbaar zijn en waarom bijvoorbeeld hosta’s zo'n geliefd hapje zijn bij slakken.
Andersom zijn er ook planten die veel minder aantrekkelijk zijn. Niet omdat ze actief slakken weren uit je tuin, maar omdat ze simpelweg minder graag gegeten worden.
Dat onderscheid is belangrijk. Een rij geraniums rond je dahlia’s vormt geen beschermende muur waar slakken niet voorbij komen. Maar op een plek waar je ieder jaar opnieuw planten verliest, kun je wel soorten kiezen die een kleinere kans lopen om zwaar te worden aangevreten.
Minder aantrekkelijke planten voor slakken
Slakken eten lang niet alle planten even graag. Vooral jong, zacht en sappig plantenweefsel is kwetsbaar. Planten met dikke, taaie, wasachtige of sterk behaarde bladeren zijn vaak minder aantrekkelijk.
Tegelijk is dat geen absolute garantie tegen slakkenvraat. Jonge scheuten kunnen nog altijd worden aangevreten en bij grote slakkendruk kan er alsnog schade ontstaan. Toch zijn er heel wat vaste planten die doorgaans minder last hebben van slakkenvraat.
Dit lijstje is een goed idee voor als je enkele nieuwe vaste planten wil toevoegen in je tuin.
Achillea
Achillea of duizendblad houdt van zon en een goed doorlatende bodem. De platte bloemschermen verschijnen in de zomer en zijn er in wit, geel, roze, rood en allerlei warme tussentinten. De plant verdraagt droogte goed zodra hij gevestigd is en combineert mooi met siergrassen en andere zonminnende vaste planten.
Astrantia
Astrantia of Zeeuws knoopje bloeit met fijne schermbloemen in wit, roze tot donkerrood en brengt veel detail in een border. De plant voelt zich vooral thuis in humusrijke grond die niet te droog wordt en doet het goed in zon of halfschaduw. Dat maakt Astrantia extra interessant voor wat vochtigere plekken, waar je vaak ook meer slakken tegenkomt.
Digitalis
Digitalis of vingerhoedskruid maakt hoge bloemaren vol klokvormige bloemen en is daardoor ideaal om verticale accenten in een border te brengen. De plant voelt zich goed in zon tot halfschaduw en zaait zich op geschikte plekken vaak spontaan uit. Let wel op: alle delen van Digitalis zijn giftig bij inname.
Geranium
Ooievaarsbek is een sterke borderplant die snel een mooi bladerdek vormt. Afhankelijk van de soort bloeit hij van het late voorjaar tot ver in de zomer, met bloemen in wit, roze, paars of blauw. Veel soorten doen het goed in zon of halfschaduw, combineren vlot met andere vaste planten én slakken zijn er niet zo tuk op.
Herfstanemoon
Herfstanemonen beginnen pas later in de zomer te bloeien en gaan vaak door tot diep in het najaar. De witte of roze bloemen staan op lange, fijne stelen boven het blad en brengen daardoor hoogte zonder zwaar te ogen. Ze groeien goed in halfschaduw, maar kunnen ook in de zon staan als de bodem voldoende vocht vasthoudt.
Sedum
Hylotelephium, beter bekend onder zijn vroegere naam Sedum, is een sterke plant voor zonnige, eerder droge plekken. De dikke bladeren worden gevolgd door grote bloemschermen die vanaf de nazomer veel bijen en andere bestuivers aantrekken. Ook na de bloei blijven de uitgebloeide bloemhoofden mooi staan, waardoor de plant tot ver in de winter structuur geeft.
Verbascum
Verbascum of toorts combineert een rozet van vaak zacht behaarde bladeren met hoge bloemaren in geel, wit, roze of paarse tinten. De plant houdt van zon en een goed doorlatende bodem en kan goed tegen droge omstandigheden. Met zijn uitgesproken verticale vorm is hij vooral mooi tussen lossere vaste planten en siergrassen.
‘Minder geliefd’ is niet slakkenproof
Ook bij het rijtje planten hierboven blijft enige voorzichtigheid nodig. Een volwassen plant met stevig blad kan grotendeels met rust gelaten worden, terwijl de zachte nieuwe scheuten in het voorjaar toch worden aangevreten. En bij veel slakken en weinig ander beschikbaar voedsel kan ook een plant die normaal niet hun eerste keuze is schade oplopen.
Kijk daarom vooral naar wat er gebeurt in je eigen tuin. Staat een bepaalde plant ieder voorjaar opnieuw vol gaten terwijl de planten ernaast nauwelijks worden aangeraakt, dan is dat minstens even bruikbare informatie als een lijst met zogenaamd ‘slakkenbestendige planten’.
Je kunt jonge planten bovendien een voorsprong geven door ze wat groter te laten worden voordat je ze uitplant. Een stevige plant kan meer vraatschade verdragen dan een piepkleine zaailing.
Kies planten die bij je tuin passen
Heb je ieder jaar opnieuw veel last van slakken, dan kan je plantenkeuze een deel van de oplossing zijn. Niet door alleen nog maar planten te kiezen die slakken zogezegd niet lusten, maar door op kwetsbare plekken bewust soorten te gebruiken die minder aantrekkelijk zijn.
Dat maakt je tuin niet slakkenvrij, maar dat hoeft vaak ook niet. Het kan wel het verschil maken tussen ieder voorjaar opnieuw planten verliezen en een border die ondanks de aanwezige slakken gewoon kan doorgroeien.
Meer lezen over slakken
